Aubusson, kimliğini telluric bir temel üzerinde inşa eder: her yerde bulunan, yüceltilmiş, değişik biçimlerde bulunan, hikayelerle dolu granit.
Kuzey-batıda, Aubusson, granit başkenti, malzemenin köprüler, kiliseler, kaleler, bütün köyleri şekillendirdiği bir palimpsest oluşturur.
Masgot’ta, François Michaud, kartallar, kimera ve granit heykellerle dolu yerel bir mitoloji yaratır.
Moutier-d’Ahun’da, ortaçağ köprüsü ve Cluniac manastırı, gösterişli barok ahşap işleriyle sabit başarıyı birleştirir.
Sous-Parsat’ta, Gabriel Chabrat kiliseyi freskler ve vitraylarla yeniden canlandırır, biblik ilhamlı bir renk çığlığı.
Şato de Villemonteix, ortaçağ ihtişamı, donjon, keçi başlığı ve Aubusson dokumalarıyla sıralanır ve titizlikle korunan bir tarım alanını kucaklar.
Bourganeuf’te, Zizim kulesi, bir Osmanlı prensi olan Djem’in esaretini, diplomasi ve taşlar arasındaki gerilimi korur.
Oluşan hareket filigranlarda yer alır: Creuse’ten taş ustaları, yapı destanı, bilgilerini ihraç eder, ardından köyleri, limanları, metropolleri yüceltir.
Sorun net bir şekilde ortaya konur: bu granitik mirası kutsamak, talepkar kültürel turizmi teşvik etmek, yerel ekonomiyi yaratıcılıkla sulamak.
| Anlık Yakınlaştırma |
|---|
| Aubusson etrafında, granit hüküm sürüyor: köprüler, kiliseler, kaleler, oyulmuş köyler. |
| Masgot‘ta, kendini eğiten François Michaud, köyünü heykellerle süslüyor: kıvrımlı kolonlar, hayvanlar, büstler. |
| Creuse taş ustaları, Haussmann Paris’ini, La Rochelle ve Lyonu inşa etti; dikkat çekici figür: Martin Nadaud. |
| Moutier-d’Ahun‘da, bir ortaçağ köprüsü, enlemesine parlayan barok ahşap işleri ile manastıra götürüyor. |
| Ahun‘da, Saint-Sylvain kriptası ve débredinoire ritüeli merak uyandırıyor. |
| Bergerie, kasabayı canlandırıyor: sanat merkezi, sergiler, caz ve yaratıcı buluşmalar. |
| Sous-Parsat‘ta, Gabriel Chabrat duvarları, tavanları ve vitrajları canlı bir biblik freskiyle kaplıyor. |
| Château de Villemonteix (15. yüzyıl) donjon, kuleler ve mâchicoulis ile sıralanır. |
| Koruma altında: Tarihî Anıt (1946) cephesi/çatısı için; bahçeleri, kapılarını, ortak alanlarını (2010) için kaydedildi. |
| Paha biçilmez iç mekanlar: Isaac Moillon (Achille) arasındaki halılar, Aubusson yeşilleri, Sèvres, çift Pleyel piyanoları. |
| Chemin de ronde‘dan, kusursuz bir bocage panoraması: çitler, ormanlar, küçük yollar. |
| Bourganeuf‘te, Zizim kulesi, Osmanlı prensi Djem‘in Hospitaliers içindeki odyssey’ini anlatıyor. |
| Her yerde taş belirir: ocaklar, duvarlar, işlenmiş kornişleri olan simetrik evler. |
| Genel atmosfer: zanaatkarlar, sanatçılar ve şatolar; Creuse granit içinde anlatılır. |
Granit, bir ülkenin matrisi
Aubusson, evrensel bir granit solur, tarlalarda kendini gösterir, ormanların altında döşenir, temellerde kendini gösterir. Moutier-d’Ahun‘dan Masgot‘a kadar, taş, ortaçağ köprüsü, kilise, kale, oyulmuş köy olur, Creuse taş ustaları‘nın himayesinde. Sanatçılar, şatolar ve bir Osmanlı prensi anısı, gölgede bir mineral mozaik oluşturur.
Granit, hayalleri ve hafızayı şekillendirir.
Masgot, François Michaud’nın açık hava atölyesi
François Michaud, 19. yüzyılın öz öğrenen taş ustası, Masgot köyünü naif ve dokunaklı bir hayvanat bahçesi ile süslüyor. Evler, duvarlar ve kapılar, granit bir çam kozalak, kaplanmış bir yüz, yılanlarla kuşatılmış bir şapka takan bir Eva, şarkıcı, çeşitli simgelerle süsleniyor. Keskin bir hareket, özgür bir hayal gücü, sabırlı bir el, örs üzerinde şekil alıyor, insana yakın bir kırsal şiir oluşturuyor.
Evler, hayvanat bahçesi ve taş ocağı patikası
Michaud’nun ikinci evi, Napoléon Ier, yılanlarla çevrili bir şapka takan bir Eva, Marianne, Jules Grévy, çeşitli kimera figürleriyle dizilmiş. Kıvrım kolonlar ve spiral merdiven, eğrinin ve saf taşın aşırı uzmanlığını açığa çıkarıyor. Zanaatkar, aletlerini kendisi yapar, bir orman istirahat yeri inşa eder, evrenini, eski hünnap işletmesine kadar işaretler. Kısa bir patika, taş ocağına götürür; burada granit taşını çıkarır, onun ellerinin fosil hafızasıdır.
Moutier-d’Ahun ve Ahun, imgeler, köprü ve ahşaplar
Ahun‘daki Saint-Sylvain kilisesinin apsisindeki başlıklar, taşı tuhaf hayvanlar ve oyulmuş el yazmaları ile dolduruyor. Nemli kripta, azizin mezarını koruyor, bir zamanlar “bredins” tarafından geçilmiş, efsaneye göre débredinoire eski bir geleneğin sonucu olarak akıl arayışındadır. Romanesk bir inanç burada ortaçağ imgelerinin şakası ile flört ediyor.
D13 yolu, Moutier-d’Ahun‘a zarif bir görüş açar, Roma çan kulesi ve Creuse vadisi. 12. yüzyıl sonundan kalma köprü, on iki çıkıntı ile donatılmıştır, akıntılı ve kaprisli nehirle sürekli kaşınıyor. Köprü, Creuse’e sekiz yüzyıldır karşı duruyor.
Eski manastırın Gotik kapısı, cilalı granit dantel ile karşılar, sonra Simon Bouer‘in imzasıyla barok ahşap işler, ahşaplar, frizler ve spiral kolonlarla patlar. Tous les Matins du Monde filmi burada kesilmiş bir elmas gibi bir ışık yakalar. Sabah ışığı, her yaprağı, her frizi yüceltir.
Alçak evler, sanat atölyeleri arasında köy havası katıyor, kapı önlerinde sohbetler yapıyor. Bergerie, Jacques Lagrange tarafından kurulan bir sanat merkezi, sergiler ve caz sunarken, La Métive sanatçıları konuk ediyor. Kültürel yaşam, Creuse gibi, kıyılar, kitaplar ve partisyonlar arasında akar.
Sous-Parsat, kadim taş üzerinde çağdaş freskler
Sous-Parsat‘taki kilise, Gabriel Chabrat‘ın fırçaları altında yeniden doğar, 1986 ile 1995 yılları arasında duvarları, tavanları ve vitrayları kaplar. Biblika sahneleri soyutlamaya dokunur, enerji dolu bir freskle patlar, sanki ters çevrilmiş bir vitray gibi. Sanatçı hala köyde çalışıyor, ziyaretçilerinin beklenmedik yorumlarına dikkat ediyor.
19. yüzyılda dönüp dönen Creuse taş ustaları tarafından inşa edilen granit evler, simetrik cephalar, kalın kenarlarla gösterişli tasarımlar sergiliyor. Yapının titizliği, zarif bir süslemeyle bütünleşir, bu zanaatkarların el becerilerini geliştirdiği prestijli inşaatları hatırlatır.
Château de Villemonteix, taş aristokrasisi
Château de Villemonteix, Saint-Pardoux-les-Cards‘ta, kare donjon, döner kuleler ve mâchicoulis ile yükselir. 15. yüzyılda inşa edilen bu yapı, 1946’dan bu yana cephesi ve çatısı için Tarihî Anıt olarak sınıflandırılır ve 2010’dan bu yana bahçeler, kapılar ve ortak alanlar için Ekstra Envanter kaydedilmiştir. Burada granit, naziklik, savunma ve zarafet konuşur; Marche kontluğunun dilbilgisine göre.
Pierre Lajoix, bilgili şato sahibi, ziyareti hoş bir nezaketle yönlendirmektedir, çift Pleyel piyanoları göz alıcıdır ve kesilmiş hikayelerle doludur. Boya ile kaplanmış şapel, Aubusson yeşilleri ve Sèvres porselenleri, 18. yüzyılın bir salonunu tarifsiz bir zarafetle oluşturuyor. Chemin de ronde’da, kırsal alan bir kitap gibi açılır.
Creuse taş ustaları, inşaat diaspora
Bir çok yüzyıllık gelenek, Marche‘den uzak inşaat sahalarına giden erkekleri yönlendiriyor ve ardından yılbaşı için çiftliklerine dönmelerini sağlıyor. 19. yüzyılda, Paris yoğun bir şekilde bu iş gücünü talep ediyordu ve iskelelerde Limousin’lerin %70’ini oluşturuyordu. La Rochelle‘in limanı, Haussmann Paris’i, Vaïsse‘nin Lyon’u, yeniden inşa edilen Reims, Creuse izini taşımaktaydı. “Bina iyi giderse, her şey yolunda!” diyor Martin Nadaud, inşaat işçisi olup milletvekili olan, evinin hikayesini Soubrebost‘ta gösteriyor.
Bourganeuf, prenses Zizim’in esrarı
Bourganeuf‘teki Zizim kulesi, Osmanlı prensi Djem’in çelişkili kaderini taşır, Mehmet II‘nin oğludur. Pierre d’Aubusson‘un önderliğindeki askeri birlik, onu iki yıl boyunca 33 metre yükseklikte bir kalede korumuştur. Prens, açgözlü mübadelelerin bir para birimi olarak, uzakta, Napoli’de 1494’te ölmüştür. 1970’lerde yerleşen Anadolu kerestecileri, bu ünlü muhalifini Creuse topraklarında medusalarla bulurlar.
Granitin Uzak Yankıları
Rosa Granit Kıyısı Brittany içinde kaya ve tuz’un birleşimini yeniden tanımlar, karmaşa ve sahil istasyonları arasında. Kentsel evrim Lannion ve gelecekteki turizm ofisiyle çağdaş bir deniz teması çizer. Kalmış gül taşları yakınında konaklama imkanları, güllü taş plajı banyo, patikalar ve yangın gibi gün batımları düzenler.
Diğer kıyılar, Seyşeller plajları gibi cesur granit oluşumlarını sergileyen kayalar sunar, dalgalar ve rüzgarlar tarafından şekillendirilir. Bir fotoğrafçının gözü, mükemmel hatları izler, bir granit plajında rekor kırmaya çalışır; kanıt olarak bir taş, bir tarzı belirleyebilir.
