Paris, Ernest Hemingway‘nin keskin, içten ve kafelere kök salmış bir günlük gibi yankılanıyor.
Seine Nehri’nden Saint-Germain-des-Prés’e kadar, Hemingway duyusal ve sert bir Paris yaratıyor, edebi çatışmalar için elverişli bir zemin.
place Saint-Michel, Shakespeare and Company, Panthéon ve rue Mouffetard arasındaki hareketli güzergah, yazarın bakışını, tarzını ve sabrını keskinleştirir.
Closerie des Lilas, Montparnasse ve brasserie Lipp arasında, Mitolojik kafeler gezi isteğini körüklüyor, bu arada makaleler doğuyor.
rue de Fleurus‘dan Sainte-Geneviève’ye, Latince Mahalle, roman atölyesini ortaya çıkarıyor, Gertrude Stein‘in gözetiminde.
| Bir Bakış |
|---|
|
Sol Kıyı, Mürekkep Sahası
place Saint-Michel, Hemingway‘ye sıcak bir kış sığınağı sunuyor, sayfaları karalamak için elverişli. Palto askıda kurur, buhulu bir sütlü kahve durur, atmosfer basit ve misafirperver kalır.
Rue de la Huchette’te, taşlar Notre-Dame‘ın yanına götürür, burada İngilizce okuyanlar pelerin açar. Shakespeare and Company ruhu yaşatıyor, Sylvia’nın orijinal adresi ise rue de l’Odéon’daydı.
Paris, onun yaşayan atölyesi oldu.
Notre-Dame’dan Panthéon’a
Square Viviani solda, sonra Bûcherie ve Frédéric-Sauton caddeleri Maubert‘e yönlendirir. Saint-Germain Boulevard geçildiğinde, Montagne-Sainte-Geneviève yükselir ve Saint-Étienne-du-Mont‘u açığa çıkarır.
Panthéon, uçta solgun bir biçimde görünür; yeni başlayan için belirgin bir hedef gibi. Woody Allen, bu bölgede kameralarını kurarak elegik Paris’te Gece Yarısı filmini çekti.
Atölyeler ve Yazma Yuvaları
Sert Henri-IV‘yi takip eden rue Clovis, rue Descartes’a ve Verlaine anısına bir restorana katılır. Yanındaki bir sığınak, genç yazarın kısa, net ve keskin cümle peşinde koştuğu yerdir.
rue Cardinal-Lemoine, 74 numarada, çift ve ilk çocuklarını, sadelik ve neşeyle barındırdı. place de la Contrescarpe‘da, teraslar hâlâ şakırdıyor, ses ve bardaklardan oluşan bir orkestra gibi.
Kafeler onun ofisleri oldu.
Mouffetard ve Val-de-Grâce
rue Mouffetard, yavaş bir eğimle aşağı iniyor, pazar anıları, tezgâh kokuları, şakacı neşe ve aşınmış bir çekim. Pot-de-Fer, Rataud, Érasme, Louis-Thuillier ve Ursulines arasında, levhaların geçidi edebi bir topografya çiziyor.
rue Saint-Jacques, büyük kubbesi ile Val-de-Grâce‘e, ardından yeşilliklerle dolu Saint-Michel Bulvarı‘na götürüyor. Closerie des Lilas, onun karalanmış defterlerine ev sahipliği yaparken, bebek arabası neredeyse yolu kaplıyor.
Kafeler, Çemberler, Mentorlar
Montparnasse‘ın kaldırımları, Le Dôme, Le Select, La Rotonde ve La Coupole’u hizalayarak, cephe mitolojisi oluşturuyor. Daha iyi ücretli makale biletleri kapılarını açarak, canlı bir sohbet, izmaritler, kabarcıklı karaflar ve geçici kardeşlikler sunuyor.
Ardından Luxembourg Bahçesi, Büyük Kaşifler’in kareleri, inatçı yelkenli kayıkların havuzunu sunar. Bir kapı, rue de Fleurus‘a neredeyse perde arkasında açılır, Gertrude Stein‘in topraklarıdır.
27 numarada, modernliğin taşınmasını hatırlatan bir plaka vardır, Picasso ve Matisse ile dost. Sert eleştiriler, kalemi güçlendirdi, hem eliptik hem de kaslı, yay gibi gerilimli hale getirildi.
İlk sağda bir sokak, ardından rue de Vaugirard Sena için, dar rue Férou‘ya doğru. Yazar, daha sonra burada yerleşir, isyan eden İspanya’yı Amerikan gazeteleri için kapsayan deneyimli bir muhabirdir.
Saint-Germain Ruhu
place Saint-Sulpice, mimari olarak açılır, ardından Vieux-Colombier rue de Rennes ve akıntıları takip eder. Saint-Germain-des-Prés, teraslar, canlı değiş tokuş, fincanların sesi, çizgili tente altında söz oyunları toplar.
Lipp brasserie, bir ritüelin sahnesini belirler; ılık salata, soğuk bira, ilk ödenen haber. Bu mütevazi ziyafet, cümlelerle yaşama, cümleyle Paris’i kutlama vaadini perçinledi.
Saint-Germain, onun özel tiyatrosu olmaya devam ediyor.
Paris, hâlâ bir bayram
Paris, bir bayramdır kitabı, şehrin günlük yaşamları büyülemesi nedeniyle bir canlanma yaşadı. Efsanevi ama somut bir Paris, burada dolaşmakta: sokaklar, kafeler, parklar, yüzler, her şey garip bir şekilde mevcut görünüyor.
En iyi yazılmış yaşamlar, en iyi yürüyüş yapılan sokaklarla kesişiyor; bu, kaybolmuş bir okuyucunun gizli bir ilkesi. Biyografiler arka planı şekillendirerek, adreslere, hareketlere, belirsizliklere, zaferlere ve başarısızlıklara beden kazandırdı.
Transatlantik Uzantıları
Hemingway‘nin yolu Atlantik ile diyalog içerisinde; Paris’in kıyılarından tuzla kaplı Küba sahillerine. Kaçış arzuları, yaşamı boyunca yazılan beş gizli plaja yönlendiriyor.
Göçebe ruhlar, taşları ve tiyatro gibi alanlarıyla selamlanan İtalyan şehirlerini de tadıyor. Ascoli Piceno‘da bir sapma, birbirine yapışık traverten ve sıkı kahve arasında Avrupa hayalini uzatıyor.
