|
KORT SAMENGEFAT
|
De afgelopen jaren is het oversteken van het Kanaal met een rugzak vol universitaire dromen geen rustige onderneming meer. Ver weg van de vroegere Erasmus-epos lijkt de reis van internationale studenten naar het Verenigd Koninkrijk nu meer op een hindernissenrace. Door de stijgende collegegelden, de stapel papierwerk en de gevolgen van de Brexit is de mythische Engelse campus veranderd in een moeilijk toegankelijk bastion, waarmee het land ver achterblijft bij zijn Europese buren in het hart van jonge globetrotters.
Sinds de Brexit is studeren in het Verenigd Koninkrijk aanzienlijk ingewikkelder geworden voor internationale studenten. De administratieve formaliteiten zijn zwaarder, de universitaire kosten zijn explosief gestegen en het beroemde Erasmus-programma is niet meer beschikbaar. Het resultaat: steeds minder buitenlandse studenten steken het Kanaal over om naar Oxford of Cambridge te gaan, en geven nu de voorkeur aan andere Europese bestemmingen. Een overzicht van de nieuwe, aanzienlijk minder glamoureuze realiteit van het studentenleven in het land van Shakespeare.
De Brexit: begin van een nieuw tijdperk… en nieuwe obstakels
31 januari 2020 zal worden herinnerd als de fatale datum waarop het Verenigd Koninkrijk officieel de rug toekeerde naar de Europese Unie. Sinds die dag zijn de deuren van Britse universiteiten langzaam maar zeker gesloten voor Europese studenten. Waar vroeger een eenvoudig Europees paspoort voldoende was, is er nu een Elektronische Reistoestemming (ETA) vereist, een nieuwe formaliteit die velen heeft afgeschrikt. Maar dat is nog maar het begin van de administratieve rompslomp. Voortaan moet elke student die zijn koffers in Londen of Edinburgh wil neerzetten, navigeren door een zee van papierwerk, omringd door eindeloze wachttijden en extra kosten.
Einde van Erasmus: de deur sluit voor de gemakken
Het is onmogelijk om dit onderwerp te bespreken zonder het beroemde Erasmus-programma te noemen, de ware Graal voor jongeren die in het buitenland willen studeren zonder zich te verarmen. Helaas maakt het Verenigd Koninkrijk er niet langer deel van uit… Vergeten zijn dus de collegegeldtarieven op hetzelfde niveau als de lokale studenten en de afschaffing van administratieve barrières. Voortaan moet je voor inschrijving bij een Engelse universiteit een astronomisch budget inplannen. Zelfs de mythische Britse beurzen hebben hun afscheid genomen, waardoor Europese studenten voor een vrijwel onoverbrugbare financiële muur staan.
Stijging van collegegelden en terugloop van Europese studenten
Een directe gevolg van deze veranderingen: een inzakking van het aantal Europese studenten in het Verenigd Koninkrijk. We spreken van een daling van bijna 40% sinds de Brexit, vooral onder Franse studenten – die vroeger de koning van het Erasmus-bal waren en nu gedoemd zijn tot nostalgie. De cijfers spreken voor zich: er waren tussen de 12.000 en 13.000 Franse studenten per jaar voor de uittrede uit de EU, in vergelijking met slechts 1.600 vandaag de dag. Oxford, Cambridge en hun Britse tegenhangers trekken niet meer zoveel aan, en het zijn de universiteiten in Ierland, Spanje of Noord-Europa die de hoofdprijs ophalen.
Wanneer jongeren kiezen voor nieuwe bestemmingen
De Europese jeugd heeft echter geen gebrek aan middelen, noch aan avontuur. Gevoeld door het verlies van het Verenigd Koninkrijk, richten studenten zich op andere horizonten. De Erasmus, ver van zijn aantrekkingskracht te verliezen, verhoogt de populariteit van Spanje, Duitsland, Italië, België en Ierland. Deze landen bieden nog steeds de mogelijkheid om cursussen in het Engels te volgen, in een multiculturele omgeving en tegen lagere kosten. De belangstelling is zo groot dat het Verenigd Koninkrijk letterlijk uit de top 5 van studie bestemmingen is verdwenen. Zelfs Scandinavische universiteiten, die bekend staan om hun strenge eisen, winnen nu aan populariteit door hun Engelstalige programma’s toegankelijk voor buitenlanders.
Difficulties that go beyond the university doorstep
Naast de kosten en visa is het willen vestigen in het Verenigd Koninkrijk geen kinderspel meer, of je nu een student bent of niet. Het land neigt steeds meer naar restrictieve maatregelen, vergelijkbaar met de Verenigde Staten die ook hun toegangsvoorwaarden voor internationale reizigers aanscherpen, zoals je hier of daar kunt lezen. Op het moment dat de status van reiziger een zeldzaamheid wordt, is het beter om op de hoogte te zijn van alle nieuwe spelregels voordat je een koffer pakt voor de Perfide Albion.
De prijzen stijgen, de wensen verschuiven
Als je droom was om te proosten op succes in een van de mythische pubs in Oxford of de wereld opnieuw uit te vinden in een hoek van een bibliotheek in Cambridge, dan moet je nu waarschijnlijk de prijs betalen… of je droom veranderen. Met exploderende collegegelden geven buitenlandse studenten nu de voorkeur aan investeren in toegankelijkere bestemmingen, waar ze kunnen profiteren van de zon (hallo Spanje!) of de Vlaamse sfeer zonder al hun spaargeld op te offeren. De trend valt samen met nieuwe belastingvereisten, zoals je kunt ontdekken met betrekking tot de eco-belasting op vliegtickets, die ook de jongeren zou kunnen overtuigen om op het continent te blijven.
Des évolutions qui interrogent l’avenir
In het licht van deze realiteit blijft de vraag: kan het Verenigd Koninkrijk zijn voorkeurspositie onder internationale studenten heroveren? Voor nu is de conclusie duidelijk, en de statistieken spreken voor zich. Het gezicht van de Europese studentenmobiliteit is in de afgelopen vier jaar radicaal veranderd, waardoor velen zich afvragen of Groot-Brittannië niet net een streep heeft getrokken onder een deel van zijn internationale aantrekkelijkheid. Terwijl studenten naar andere breedtegraden vertrekken, moeten Britse universiteiten zich nu aanpassen aan de lege collegezalen.
Voor meer informatie over internationale mobiliteit of andere onderwerpen met betrekking tot reizen en emigratie, aarzel niet om de artikelen over Zwitserse bestemmingen hier of over reisbeperkingen in Minnesota in 2025 daar te raadplegen.
