|
KISACA
|
A Big Bold Beautiful Journey (sıklıkla A Big Bold Journey olarak kısaltılır), Kogonada yönetiminde, ilk kez ekranda Margot Robbie ve Colin Farrell’ın buluşmasını sağlar. izleyiciler, ikilinin kimyasını ve filmin görsel şairliğini büyük ölçüde övmekte, yavaş bir tempo ve zaman zaman dengeli olmayan bir anlatıdan söz etmektedir. AlloCiné’de ortalama puan 2,8/5 (54 oy ve 11 eleştiri ile, 3 Ekim saat 10:30’da kaydedilmiştir). Bu makale, bu çelişkili geri dönüşleri özetlerken, Robbie–Farrell kimyası etrafında neyin çekici olduğunu — ve neyin bölündüğünü — vurgulamaktadır.
Öne çıkan ancak dikkat çeken After Yang’dan sonra, Amerikalı-Koreli Kogonada, A Big Bold Beautiful Journey ile geri dönüyor, film 1 Ekim Çarşamba günü vizyona girdi. Film Sarah ve David adındaki, bir düğün esnasında kesişen iki bekarın öyküsünü takip ediyor ve, modern bir masala yakışır bir şekilde, hem komik, fantastik hem de duygusal bir yolculuğa çıkıyorlar. Gizemli bir GPS tarafından yönlendirilerek, anılarına açılan bir dizi “kapı”dan geçiyorlar, hayatlarının önemli anlarını yeniden canlandırıyor ve birbirlerine farklı bir şekilde bakmayı öğreniyorlar.
Alımlar açısından, Robbie–Farrell ikilisi etrafında bir konsensüs oluşuyor: birçok kişi anında bir kimya ve zengin bir duygu yelpazesini övüyor, diğerleri ise uzunluklar ve monotonluk hissinden şikayet ediyor. AlloCiné puanı 2,8/5 olan bu film, hem büyüleyen hem de sorgulayan bir film olarak kendini gösteriyor; herkesin aynı yoğunlukta taşınmadığı bir içe dönme yolculuğu.
Pek çok izleyici için, filmin başarısı çiftin performansına bağlı. Margot Robbie parlak ve eğlenceli bir varlık sunarken, Colin Farrell nazik bir ciddiyetle karşılık veriyor; birlikte, belleği gerçekleştiren bir sinema çifti oluşturarak bağlantı kuruyorlar. Birçok görüş, GPS üzerinden adım adım ilerleyen ve her durakta geçmişe açılan bir kapı açarak güçlenen “orijinal” bir romantizmi övüyor. Bazıları, Robbie ve Farrell ile muazzam bir yolculuktan söz ediyor; özenli bir yönetim ve kelimeler kadar çok şey anlatan bakışlarla taşınıyor.
Romantizm, hafıza yolculuğuna dönüşünce
Takıntılarına sadık kalan (hafıza, nostalji, geçmişin izleri), Kogonada her “kapıyı” bir yaşam parçası haline getiriyor; görsellik sadeleşmeye, anının ritmine ve duyguların akışına öncelik veriyor. Bu senaryodaki yolculuk, bir GPS algoritmasının nihayetinde serbest iradeye yol açmasını sağlıyor ve bazıları bunu AI’nin yollarımız üzerindeki etkisinin alay konusu olarak değerlendirdi. Bu karara katılanlar, kendini yeniden icat etme üzerine bir fabl olarak görüyorlar; kabul etme ve değişimi karşılama işlevi ile.
Duygusal yaban hayatı, günümüz gezi romantizmlerinin bir boyutuna karşılık geliyor. Meraklı olanlar, örneğin People We Meet on Vacationın fragmanına ya da Netflix’teki tatildeki karakterler üzerine olan odaklanmaya, ayrıca Netflix üzerindeki çıkışı ve alımı üzerine yapılan bir çözümlemeye göz atabilir. İçsel yolculuğu belirginleştiren pek çok hikaye.
İzleyicilerin tercih ettiği şeyler: kimya, şairlik ve incelik
Olumlu görüşler üç noktada toplanıyor. Öncelikle kimya: Robbie–Farrell ikilisi, bakışı çeken kıvılcım, alaycı bir mizah, tatlılık ve romantik bir ivme kombinasyonu olarak tanımlanıyor. İkincisi, görsel şairlik: mekanlar, ışıklar ve geçişler, büyülü bir atmosfer yaratarak modern bir masal ortaya koyuyor. Son olarak ise duygu: anılar, kaybedilenler ve pişmanlıklar arasında bir yolculuk, baskı yapmadan etkileyen bir incelikle dolup taşarken, komedi anları da yolculuğu üzerinde yeniden canlandırıyor.
Bölücü unsurlar: tempo, anlatımdaki dengesizlikler ve şikayetçi karakterler
Aksine, diğer geri dönüşler temponun çok durağan olduğunu, kapılarla ilerleyen “bölümler”in monotonluk hissine yol açtığını ifade ediyor. Kesim, bir segmentten diğerine dengesiz olarak değerlendirildi ve yoğunluk dalgalanması yaparak, melo-dramatik eğilim ise hayal gücünü frenliyor. Birçok izleyici, karakterlere aşina olmakta zorlandıklarını, çünkü onları çok şikayetçi bulduklarını, bazen sıkıldıklarını ve filmde daha net bir gelişme olmasını dilediklerini belirtiyor.
Müzik, dans ve görsellik: form duyguya destek verdiğinde
Pek çok kişi, titiz, yaratıcı bir yönetim ile birlikte, grace ekleyen dans sekanslarına dikkat çekiyor. Birçok yorum, izleyiciyi anılar içinde rehberlik eden melodik bir ip olarak hissettiği Joe Hisaishi’nin müziğini alıntılıyor. En temkinli olanlar bile görüntü ve sesi arasındaki uyum, kadrajların kalitesi ve görsel ritim duygusu gibi unsurların, deneyimi sıradan bir fantastik romandan daha yukarılara taşıdığına dikkat çekiyor.
Sayısal veri ve genel algı
AlloCiné’de izleyici puanı 2,8/5 olarak sabitleniyor (54 oylama, 11 eleştiri örneği). Geleneksel dramatik dramalardaki vurguların yerine hissiyatlarla dolu bir eser; duyusal öneriyi benimseyenler, çiftin nazikliği ve görüntülerin güzelliği ile iç çekiyorlar; daha fazla gerilim ve drama arayanlar ise dışarıda kalıyor.
After Yang’ın devamı niteliğinde: Kogonada’nın imzası
Film, After Yang’ın sessizlik, yeniden oluşturulmuş hafıza ve sadeliği sanatını sürdürmektedir. Kogonada, teknoloji (GPS gibi) içten bir yere sıçrayışa dönüşen bir setup oluşturuyor; motiflerin tekrarı, kendisiyle barışma anlatısına hizmet ediyor. Düşünceli bir yürüyüş sevenler için bir yer bulunuyor; daha heyecanlı hikayeleri sevenler ise uzakta kalacaklar.
Seans sonrası gerçek hayata bu kaçış arzusunu sürdürebilmek mi istiyorsunuz? İki film arasında, başkentin ziyaretinin hayal gücünü besleyebileceği bir ipucu: işte büyük bir dünya görüşünün ardından Paris’e dönüş ile dolaşmaya devam etmek için bir yol.
