De inwoners van de Dolomieten hebben genoeg fantasie om de constante stroom van toeristen tegen te houden! Moe van het zien van duizenden wandelaars die elke zomer voorbijtrekken, hebben sommige boeren besloten om toegang te laten betalen tot een zeer gewild pad dat naar de top van de Seceda-berg leidt. Hun oplossing? Een toegangspoort van 5 € voor het beklimmen van de laatste meters, een gewaagde manier om te herinneren dat overtoerisme niet zonder gevolgen is.
Geconfronteerd met de massale toestroom van toeristen in de Dolomieten is er een origineel initiatief ontstaan: enkele inwoners die moe zijn van de invasie en de overlast van massatoerisme hebben besloten om een toegangsprijs in te voeren voor een populair pad dat naar de top van de Seceda-berg leidt. Het toegangsticket — bescheiden, maar symbolisch — maakt veel los in de Alpenregio en roept een gepassioneerd debat op tussen de bescherming van het lokale erfgoed en het recht op de natuur.
Om overtoerisme te bestrijden, voeren inwoners van de Dolomieten een toegangsprijs in voor een populair pad
Een onverwachte toegangspoort in het hart van de Alpen
Stel je voor: je klimt in de majestueuze Dolomieten, je nadert de top van de Seceda-berg, en daar, niet een boeket edelweiss, maar… een metalen toegangspoort zoals in de metro, blokkeert je de weg! Sinds eind juli heeft een groep landbouwers besloten om vijf euro te vragen aan iedereen die de laatste 300 meter van een beroemd pad wil nemen. Betaal met een kaart of contant, aan ieder zijn methode, om toegang te krijgen tot de panoramische selfies die de sociale netwerken overspoelen.
Symbool tegen “toeristisch terrorisme” of schending van de vrijheid?
Dit ongewone apparaat wordt door de initiatiefnemers gezien als een noodsignaal. Het doel? De bezoekers de concrete impact van hun aanwezigheid laten begrijpen: verharde weilanden, achtergelaten afval en ongekende overlast voor de bergachtige charme. “Toeristisch terrorisme”, zeggen ze, moe van het zien van duizenden mensen die elke zomer voorbij komen. Terwijl sommigen zich verontwaardigen, zien anderen dit tolhek als een dappere actie, vergelijkbaar met de stappen die elders zijn genomen tegen overtoerisme.
De keerzijde van de medaille: een illegaal initiatief
Ondanks de goede bedoelingen is dit privé-initiatief formeel illegaal. Geen goedkeuring is gegeven door de lokale autoriteiten en in Italië is vrije toegang tot natuurparken een fundamenteel recht. Het toeristenbureau heeft snel de alarmbel geluid en geëist dat de toegangspoort werd gedeactiveerd. Schlimmer nog, boswachters zorgen er nu voor dat toeristen en wandelaars op de gemarkeerde paden blijven en geen privépercelen binnendringen.
Een debat laait op de toppen: tot hoe ver moet men betalen voor de bergen?
In deze gespannen sfeer neemt Carlo Alberto Zanella, president van de Alpenvereniging van Zuid-Tirol, deze “shock”-actie volledig op zich. Volgens hem ligt het probleem in de toenemende populariteit van de liften die de stad Ortisei met Seceda verbinden. De onhoudbare instroom van bezoekers, vooral sinds influencers de schoonheid van de site prijzen, verergert de situatie alleen maar. Zanella gaat zelfs zover om met een vleugje humor, maar met enige ergernis, te suggereren het tolbedrag te verhogen tot 100 euro en de te enthousiaste influencers te verbannen. Er ontstaat een echte machtsstrijd tussen de inwoners, voorvechters van vrije toegang, en de toerismesector. Het moderniseringsproject van de infrastructuur, dat de huidige capaciteit van de liften zou verdrievoudigen, voedt de spanningen verder, zoals dat ook in andere gebieden gebeurt die getroffen zijn door overtoerisme.
Alternatieven, trucs en verzet
Desondanks kunnen de meest gemotiveerde wandelaars altijd het apparaat omzeilen door te kiezen voor iets langere routes die niet door de betreffende privégronden gaan. Deze truc stopt het massatoerisme niet, maar biedt een uitweg voor degenen die niet willen opdraaien voor het tarief. Het verhaal echoot andere ervaringen in Europa en de wereld, waar verschillende manieren worden uitgeprobeerd om deze collectieve honger naar “instagram-vriendelijke” landschappen te beheersen — sommige Spaanse dorpen, zoals die bedekt met lavendel, ondernemen soortgelijke acties die hier te ontdekken zijn hier.
De toekomst in vraag: toerisme of behoud?
Uiteindelijk roept het episode van de toegangspoort van Seceda een universele vraag op: hoe ver moet men gaan om natuurlijke schatten te beschermen tegen de menigte en de excessen van toerisme? Moet men toegang tot de wonderen van de natuur betalen? Sommige paden privatiseren? Bezoekers onderwijzen of de regelgeving versterken? De gevallen van Cape Girardeau, of van meerdere andere bestemmingen, getuigen van verschillende en inspirerende initiatieven (zie hier), terwijl andere regio’s concrete en innovatieve oplossingen uitproberen om te reageren op de uitdagingen van overtoerisme.
