In volle bloei stelt Marokko de lat hoog: Achraf Fayda, directeur van de ONMT, wil 10 miljoen Franse toeristen aantrekken tegen 2030. Gedreven door een groei van twee cijfers en de boost van de Wereldbeker 2030, richt de bestemming zich op meer luchtverbindingen, gemoderniseerde luchtports en een uitgebreidere hogesnelheidstrein om de ontsnapping “exotisch en dichtbij” toegankelijk te maken in 3 uur vliegen. Het doel: de poging van een land dat al goed is beoordeeld door 5,8 miljoen Fransen in 2024 om te zetten in een scala aan authentieke ervaringen, van riad tot woestijn, langs de Atlantische kust.
XXL Ambitie ten zuiden van de Middellandse Zee: Marokko ontvouwt een turbo-plan tot 2030 om 10 miljoen Franse toeristen te verwelkomen. Achter het stuur, Achraf Fayda, directeur van het Marokkaans Nationaal Bureau voor Toerisme (ONMT), inzet op een mix van infrastructuur (gemoderniseerde luchthavens, uitgebreide hogesnelheidstrein), grote evenementen (van de CAN tot de Wereldbeker 2030) en “signature” ervaringen (van woestijn tot surfen, van riads tot kasbahs). Doel: een al populaire bestemming bij 5,8 miljoen Fransen in 2024 transformeren tot de eerste hartelijke ontsnapping buiten Europa, terwijl de authenticiteit en ecologische footprint bewaard blijven.
Het decor is klaar: na een snelle herstart na Covid en een symbolische mijlpaal van 17,4 miljoen buitenlandse bezoekers in 2024 schakelt het koninkrijk een versnelling hoger. Franse reizigers zijn al de grootste buitenlandse klant – 5,8 miljoen bezoekers – maar vertegenwoordigen nog maar ongeveer 9% van de internationale vertrekmarkt in Frankrijk. Moraal: een enorme marge voor groei binnen handbereik.
De argumentatie is indrukwekkend: op slechts drie uur vliegafstand, exotisch zonder tijdsverschil, taal affiniteiten en een scala aan ervaringen zo divers als een souk in Marrakech. Van gezinnen tot koppels, van nomadische reizigers tot liefhebbers van luxe, iedereen vindt er zijn geluk – tussen surfen in Dakhla, golf op slim beregen groene en erfgoed-onderbrekingen.
Wat betreft de luchtverbindingen is de strategie helder: het aantal punt-naar-punt verbindingen vermenigvuldigen. Zes grote Franse gebieden zijn al uitstekend verbonden (Parijs, Marseille, Lyon, Nantes, Bordeaux, Toulouse) en de kaart breidt zich uit met kleinere luchthavens – de Deauville–Marrakech lijn is een voorbeeld. Om de tarieven na Covid te kalmeren, stimuleert de ONMT het aanbod van routes en zitplaatsen zodat de markt zichzelf kan reguleren. In het hoogseizoen kost het gemiddelde ticket naar Marokko ongeveer 350 €, vaak goedkoper dan naar Griekenland of Egypte.
Op de grond is het minstens zo spectaculair: de luchthavencapaciteit zal meer dan dubbelen tegen 2030 om ongeveer 70 miljoen passagiers te bereiken, met Casablanca als mega-hub met bijna 40 miljoen. De platforms in Agadir, Fès, Marrakech, Rabat en Tanger worden opgeknapt, terwijl de hogesnelheidstrein het gebied nog beter met elkaar verbindt: de uitbreiding van de TGV Tanger–Casablanca wordt verwacht in 2029, en het stedelijk vervoer (trein, tram, bus) verbetert.
Het koninkrijk wil dat men komt, terugkomt en zichzelf herontdekt. In het noorden, koers naar Tétouan en het zeer chique Tamuda Bay – een combinatie van luxe hotel, golf en gastronomie. In het oosten versnelt het Oriental, met Saidia en de recente opening van een club van Fram. In het zuiden trekt de wave van Dakhla surfers en kitesurfers aan, terwijl Ouarzazate en Errachidia inspelen op de aantrekkingskracht van de woestijn – het plan “rising Ouarzazate” begint al op te vallen. Om de omvang van deze opkomst op het internationale toneel te begrijpen, is een omweg via deze analyse over het Marokkaanse toerisme op mondiale schaal noodzakelijk.
Het centrale idee: het aanbieden van “verzamelervaringen” – intieme riads, karaktervolle kasbahs, clubs voor uitgelaten groepen, tafels waar de Marokkaanse keuken schittert. De “ervaringsgerichte” trend opent zelfs de deur naar speelse en narratieve niches (zoals bij de geesten toerisme in Savannah), een nieuw bewijs dat reizigers nu van verhalen houden, niet alleen het afvinken van lijstjes.
Achter ons ligt een prestatie: de halve finale van de Lions de l’Atlas in het Wereldkampioenschap 2022 heeft de verbeeldingen wakker geschud. Voor ons een snelweg van evenementen: de Copa Africana das Nações als voorbode, gevolgd door de Wereldbeker 2030 die samen met Spanje en Portugal wordt georganiseerd. Twaalf evenementen met FIFA label tot dan toe zullen de infrastructuren op de proef stellen – stadions, luchthavens, logistiek – die al in de een testfase zijn met werken die soms de tijdschema’s voor zijn. De wedstrijd van Rabat tegen Niger gaf alvast een voorproefje.
Voorbij voetbal, dragen grote culturele, sportieve en… digitale evenementen bij aan dezelfde aantrekkingsdynamiek. De groei van videospellen en e-sport moedigt bovendien bestemmingen aan om hun evenementen en ontvangstlocaties te heroverwegen, zoals blijkt uit deze studie over de impact van videospellen en e-sport op toerisme. Een nieuw terrein voor zelfexpressie voor een Marokko dat graag samenwerkt.
Kies voor groei die humaan blijft. Vandaag de dag komt ongeveer 20% van de aankomsten via georganiseerde reizen, vaak gericht op cultuur en patrimonium, terwijl bijna 80% van de bezoekers individueel komt – een garantie voor ontmoetingen en authenticiteit. Geen koorts van gigantische “all-inclusive” resorts: de Marokkaanse lijn geeft voorkeur aan diversiteit in accommodatie en de verbetering van normen. Met een gemiddelde bezettingsgraad van ongeveer 52% zou het land tot 25 miljoen toeristen kunnen opvangen zonder nieuwe bedden te bouwen, op voorwaarde dat het bestaande wordt geoptimaliseerd.
Op ecologisch vlak is de routekaart duidelijk: streven naar ongeveer 52% groene energie (zonne-energie, wind, hydraulisch) tegen 2030, steunen op ontziltingsinstallaties langs twee maritieme kusten, goede hotelpraktijken verspreiden (bijvoorbeeld duurzame linnengoedbeheersing, waterbesparing) en 90% van de golfbanen besproeien met behandeld afvalwater – dit gebeurt al in Marrakech en tot Assoufid, aan de poorten van de woestijn. Deze investeringen, geworteld in de gebieden, herinneren eraan hoe cruciaal planning is, zoals een goed uitgevoerd territoriaal investeringsproject.
Wat betreft marketing heeft de ONMT indruk gemaakt op de IFTM (Parijs) met een XXL-stand, een knipoog naar de honger van het land. Frankrijk blijft de pilaar van de strategie: grootste afnemer, ongeëvenaarde nabijheid, culturele affiniteiten. Om de Franse markt beter te “bedekken”, voorziet de routekaart verbindingen vanuit regionale luchthavens – het idee is om Marokko naar de deur van elke reiziger te brengen. Gespecialiseerde beurzen spelen een versterkende rol in deze veroveringsstrategieën, zoals blijkt uit het voorbeeld van de Toerisme Beurs van Mayotte, die laat zien hoe bestemmingen hun merkverhalen verfijnen.
De boodschap is duidelijk: van de Rif tot , van Tanger tot Dakhla, Marokko drapeert een rode loper van ervaringen, verbindingen en gastvrijheid. En wanneer de reispassie samenkomt met een nauwkeurige organisatie, lijkt de lat van 10 miljoen Franse bezoekers tegen 2030 minder op een droom… dan op een reservering in de maak.
