In het hart van Marylebone Village ontvouwt Carlotta een totaal spektakel: een flamboyante decor, een 100 % Italiaanse kaart (zonder pizza, jawel), een futuristische speakeasy kelder, en een onwaarschijnlijk “social club” waar een stralende Maagd prijkt. Geleid door de energie van de groep Big Mamma en de keuken van Armando di Costanzo (Napels in de ziel, Nonna in het DNA), mikt deze locatie in Londen op flair, gulheid en een service die de zaal laat trillen. Tussen antipasti die knisperen, stevige primi en smeltende secondi, lachen we, eten we, kijken we overal om ons heen… en we komen terug.
Een decor dat de Italiaanse cinema (en Las Vegas) verleidelijk aankijkt
Bij binnenkomst geeft een schitterende bar de toon aan: bij Carlotta zijn we hier niet om te fluisteren. De muren zijn bedekt met zware Venetiaanse gordijnen met gouden accenten, verbannen uit een casino — perfect voor een glamoureuze one-take. Grote spiegels van vloerlengte, gesculpteerde palmbomen, posters van klaar-om-te-vochten boksers, en zelfs retro portretten van de oom en tante van de eigenaar, in jaren ’70 stijl, vormen een galerie die net zo dol als warm is. We staan er versteld van wat we allemaal zien… en vergeten bijna dat we hier zijn om te dineren.
De “social club” die bloost en laat glimlachen
<pTijdens het lopen naar de toiletten — pardon, de social club — bereidt een trap bekleed met foto’s van retro bruiloften (door het team verzameld, de echte levensstijl) de scène voor. De ruimte, overspoeld met rood licht, stelt een statue van de Maagd majesteus tentoon, inclusief aureool. Een gegarandeerd “wenkbrauw omhoog” moment, tussen heilige kermis en een popknipoog. We houden van het lef, vooral van de humor.Een kelder die de speakeasy van de toekomst speelt
Beneden, verandering van sfeer. De “overflow” biedt een open keuken, veel staal, felrode stoelen, een donkerder licht: je zou denken dat je in de chique kantine van een ruimteschip bent. Een speakeasy van de 23ste eeuw waar je bijna de kapitein zou horen vragen “nog een bord pasta, Scotty!”.
Op het bord: Italië, ja, maar zonder pizza
Geen pizza hier — dat herhalen we voor de twijfelaars — maar een goed Italiaans menu, in antipasti, primi en secondi gestructureerd. De Napolitaanse chef Armando di Costanzo put uit de culinaire cultuur van de Botte en uit de herinneringen aan de trattoria uit 1950 van zijn Nonna. We beginnen speels en knapperig: garnalencocktail in tempura, mooie gamba’s of een bol burrata die klaar is om te vloeien. Het is genereus, het is vrolijk, en het ruikt naar de grote tante die iedereen opnieuw helpt “voor de weg”.
Proefhapjes: paneer, ‘nduja en cacciatora in overvloed
Als openingsnummers de Parmigianine Fritte: drie kleine parmigiana van aubergine, gepaneerd, goudbruin, nóg goudbruin, en vervolgens bedekt met geraspte ricotta salata. Knapperig van buiten, met een zachte en tomatenachtige binnenkant, een vleugje zachte aubergine, een kleine warmte van specerijen: de hap roept de volgende op — en zo verder.
Tijd voor de spaghetti met gehaktballen aan de ‘nduja: rijke tomatensaus, goedgevulde varkens-rundgehaktballen, een wolk van Parmigiano. Een robuust gerecht, maximaal comfort; we raden een stevige eetlust en een vriendelijke ober aan om naar de taxi te rollen.
Het verhaal gaat verder met de Cacciatora de Carlotta: drie kippenbouten die lang zijn gestoofd, ondergedompeld in tomaten, Taggiasche-olijven en kappertjes. Kruiden in overvloed, genereus sap, mals vlees dat bijna “lepel alleen” is: de traditie die de zaal laat smelten.
Finale in room met een zoetheid van kaas in de stijl van torta di queso — ultra-smeltende textuur, genereus verrijkt met cream cheese en mascarpone. Het is zoet, het is decadent, het is Italië in kussenvorm.
Sfeer, service en publiek: het trilt, en hard
Tussen gezellige banken en ronde cafétafels is de zaal vol en de geluidsniveaus vrolijk. Het personeel is zo vriendelijk dat het bijna telepathisch is: ze raden je behoeften aan nog voordat je het zelf weet. Het geheel straalt een echt gemoedelijke geest uit, een gelegenheid die rockt voor degenen die van energiek dineren houden. De porties zijn meer dan genereus: je komt er verzadigd, tevreden en een beetje trots uit dat je de ‘nduja hebt overwonnen.
Italiaanse tussenpauze, dromen van meren en ontsnappingen
Als de zin naar Italië aanhoudt na de rekening, verlengen we deze in gedachten aan de Italiaanse meren, toevluchtsoorden van sereniteit en betoverende landschappen: perfect om de uitbundigheid van Carlotta in balans te brengen. En voor de nieuwsgierigen die van variatie in uitzichten houden, hier zijn nog andere prachtige meren om in Europa te ontdekken, om van Marylebone te reizen zonder je vork neer te leggen.
